Pierwszy wolontariat sportowy

Zgłosiłem się na Special Olympics European Summer Games Warsaw 2010 (ELIOS) i szok.. Dostałem się od razu na międzynarodową imprezę! Byłem tam fizjoterapeutą: badałem motorykę sportowców z 58 krajów; gibkość, siłę mięśni, sprawność, równowagę i wytrzymałość. Poznałem dzięki temu wydarzeniu masę ciekawych i inspirujących ludzi (zawodników, trenerów i wolontariuszy).

Zrozumiałem, że od ludzi z niepełnosprawnością intelektualną, powinniśmy uczyć się wszyscy. Zaskakują swoją pogodą ducha, serdecznością, wolą walki i nie wnikaniem w to, że są słabsi od zdrowych sportowców(nie ma takiego słowa w ich słowniku).

Otrzymałem propozycję do Aten '11 na Światowe Igrzyska Olimpiad Specjalnych, ale niestety musiałem odmówić, bo lecę do USA opiekować się młodzieżą na Campach..

Wolontariat wciąga

Kolejnym był lokalny wolontariat na festynie z okazji Dnia Dziecka organizowanym przez Stowarzyszenie Parafiada w Warszawie. Zapewniałem rozrywkę skacząc i ucząc dzieciaki chodzenia na szczudłach Poweriser oraz tradycyjnych - drewnianych. I tym razem dobrze wspominam ludzi, których poznałem podczas wolontariatu, zwłaszcza pewną wolontariuszkę.

Brałem również udział na Accreo Ekiden (Maraton Sztafet w Warszawie), gdzie obsługiwałem strefę zmian start-meta. Korciło mnie żeby pobiegać (jednak mogłem dopiero po zawodach). Poznałem trenera kadry kobiet w maratonie, który udzielił mi kilka cennych wskazówek jak sukcesywnie trenować.

Myślę, że pomaganie innym uszlachetnia człowieka. Wolontariat sportowy sprawia mi mnóstwo radości i satysfakcji z niesienia pomocy. Dzięki niemu dosłownie każdy może zdobyć doświadczenie i nowe znajomości, poszerzyć horyzonty. Wolontariat stwarza niezwykłe warunki rozwoju a gratisowo dostajemy świetna zabawa i niezapomniane chwile.

W planach mam wolontariat na EURO 2012 oraz Olimpiadę w Londynie 2012.